Η σωτηρία βασίζεται στη μετάνοιά μας

Να πάμε θέλτε, κάποτε σας είπα, για τον Άγιο Νέο Ιάκωβο τον Όσιο, το Νέο Ιάκωβο, το Νέο Όσιο, το βίο του σας ανέφερα σε ένα βραδυνό κήρυγμα, δεν ξέρω αν το θυμάστε.

Τι έκανε αυτός, ως ασκητής επάνω εκεί στην έρημο, βίασε μια δυστυχισμένη ύπαρξη, την άφησε έγκυο, και όταν το είδε λοιπόν αυτό, την έπνιξε, έπνιξε και τον αδελφό της, τους σκότωσε και τους δύο, και τους πέταξε στο ποτάμι. Μετανόησε, πήγε και έκανε τη μετάνοιά του μέσα σε ένα τάφο, για είκοσι ολόκληρα χρόνια, και για να αποδείξει ο Θεός πόσο δέχεται την προσευχή ενός αληθινά μετανοημένου χριστιανού, έκανε ανομβρία στην περιοχή για κανένα χρόνο, τελεία ξηρασία, έκαναν εκεί στην επαρχία λιτανείες και λιτανείες και λιτανείες, . τίποτα, και φανερώνεται ο Θεός στον επίσκοπο, και του λέει, κοιτάξτε, να πα να βρείτε στο τάδε βουνό που είναι απέναντί σας, σε κείνη την τρύπα και σε έναν τάφο, έναν λέει ασκητή, τον Ιάκωβο, αυτόν θα παρακαλέσετε, και μόνον όταν κάνει αυτός προσευχή θα βρέξει.

Και πήγε τότε ο επίσκοπος, με όλον τον λαόν, σκεφτείτε πόσες χιλιάδες ήταν, και όλους τους ιερείς, με λάβαρα και εξαπτέρυγα, και πήγαν, τον βρήκαν, και τον παρακαλούσαν να κάνει προσευχή για να βρέξει.

Λοιπόν, εδώ βασίζεται και η σωτηρία μας, στη μετάνοιά μας, και όχι στη δικαιοσύνη μας, ούτε και στα ψευτοέργα μας, χρειάζονται, αποδεικνύουμε έτσι ότι πιστεύουμε, θα τηρήσουμε τις εντολές, αλλά δεν θα πάψομε να αισθανόμαστε ότι είμεθα οι πρώτοι των αμαρτωλών.

http://agia-varvara.blogspot.com/2007/06/blog-post.htm