Τα πάθη
Ο Αντίχριστος
Η Κατ' οίκον Εκκλησία
Η κατά Χριστόν οικογένεια και τα προβλήματά της
Ο Αόρατος Πόλεμος των δαιμόνων
Πιστεύω (Γνώσις και Βίωμα της Ορθοδόξου Πίστεως)
01 Οι δέκα όροι (τελειότητος) τής εν Χριστώ ζωής (Αγίου Διαδόχου Φωτικής). 17.10.1991.
02 Τί είναι πίστις. Πίστις καί έργα. 24.10.1991.
03 Τά περί υπάρξεως τού ενός καί μόνου αληθινού Θεού. 31.10.1991.
04 Οι ιδιότητες τού Θεού. Μέρος 1ον. Συμπλήρωμα. Η Ευχή γιά ολόυς. 7.11.1991.
05 Οι ιδιότητες τού Θεού. Μέρος 2ον. 14.11.1991.
06 Οι ιδιότητες τού Θεού. Μέρος 3ον. 21.11.1991.
07 Τά αμετάδοτα προσόντα τού Θεού. Ο Θεός Τριάς. 28.11.1991.
08 Ο Θεός Δημιουργός. Κοσμολογία. 12.12.1991.
09 Κοσμολογία Μέρος 2ον. Θεία Πρόνοια. Συντήρησις καί κυβέρνησις τού κόσμου. Προσευχή καί θαύμα. 19.12.1991.
10 Φυσικόν Καί Ηθικόν Κακόν. Οι τρείς κατηγορίες χριστιανών ως πρός τήν ακρόασιν τού λόγου. 9.1.1992.
11 Περί Αγγέλων καί Δαιμόνων. 15.1.1992
12 Περί Διαβόλου. Μέρος 2ον. 23.1.1992.
13 Περί Δαιμόνων. Μέρος 3ον. 301.1992.
14 Περί Δαιμόνων. Μέρος 4ον. 6.2.1992.
15 Η δημιουργία τού ανθρώπου. Περί ψυχής. Τό κατ'εικόνα. 13.2.1992.
16 Περί Παραδείσου. Τά δέντρα. Η Πτώσις. Μέρος 1ον. 20.2.1992.
17 Πτώσις καί συνέπειες. 27.2.1992.
18 Οι δύο φύσεις εν Χριστώ Ιησού. 5.3.1992.
19 Οι συνέπειες τής υποστατικής ενώσεως τών δύο φύσεων,θείας καί ανθρωπίνης,είς τό πρόσωπον τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. 12.3.1992.
20 Τό Τριπλούν Αξίωμα Τού Κυρίου. Μέρος 1ον. τό προφητικόν καί τό αρχιερατικόν. 19.3.1992.
21 Τό Τριπλούν Αξίωμα Τού Κυρίου. Μέρος 2ον. τό Βασιλικόν. 26.3.1992.
22 Τό Αγιον Πνευμα. 2.4.1992.
23 Η Θεία Χάρις. 9.4.1992.
24 Πιστεύω Εις Μίαν, Αγίαν Καθολικήν καί Αποστολικήν Εκκλησίαν. 7.5.1992.
25 Τά Μυστήρια τής Εκκλησίας, Βάπτισμα, Χρίσμα, Μετάνια Ιερωσύνη, Γάμος, Ευχέλαιο. 14.5.1992.
26 α) Τά Μυστήρια τής Εκκλησίας. Μέρος 2ον. Η Θεία Ευχαριστία. β) Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. 22.5.1992.
27 Καί ζωήν τού μέλλοντος αιώνος,αμην.12ο άρθρο Πέρι παραδείσου καί κολάσεως. 28.5.1992.
Ηχητικά Αρχεία
Περί πίστεως και ελπίδος
Η ελπίδα συνδέεται με την υπομονή . Η υπομονή συνδέεται με τη δοκιμή , με τη δοκιμασία . Η δοκιμασία συνδέεται με τους πειρασμούς . Υπάρχει άνθρωπος Χριστιανός απείραστος στη ζωή ; Όχι . Άρα οι πειρασμοί και τα θλιβερά της ζωής κατεργάζονται τη δοκιμασία , μας δοκιμάζουν , όπως δοκιμάζεται ο σίδηρος και το χρυσάφι στη φωτιά , στο χωνευτήρι ! Η δοκιμή κατεργάζεται την υπομονή και η υπομονή την ελπίδα και "η ελπίς ου καταισχύνει" τον Κύριον. Δεν ντροπιάζει ούτε εμένα , που ελπίζω στον Θεό ούτε ντροπιάζεται και ο Θεός σ` αυτά , που υποσχέθηκε. 'Αρα η ελπίδα μας μένει ακλόνητη και σταθερή .
από το βιβλίο Ανασασμοί σωτηρίας
Εωράκαμεν
από το βιβλίο Ανασασμοί σωτηρίας
Εωράκαμεν
Μια κυρία ογδόντα έξι ετών μιλάει για την "έρημο"
Μια κυρία ογδόντα έξι ετών επισκέφθηκε ένα μοναστήρι. Διαπίστωσαν λοιπόν, στην όλη της συμπεριφορά, και στον τρόπο της, που συνοδεύετο από τον γιό της, εξήντα δύο ετών, διανοητικώς ανάπηρον, διαπίστωσαν ότι αυτή είχε Χάριν Θεού. Και σαν μοναχές δεν έπρεπε να κάνουν αυτή την ερώτηση που έκαναν, αλλά εν τούτοις όμως την έκαναν, διότι ο άνθρωπος της Θείας Χάριτος, φαίνεται, διακρίνεται, οσφραίνεται, μυρίζεται, τον καταλαβαίνεις τον άνθρωπο όταν έχει Χάριν Θεού. Και θέλεις να ακούσεις ένα λόγο.
Τη ρώτησαν λοιπόν, «Πώς θα σωθούμε; »
Η απάντησή της ήταν έτσι, ε, και λόγω ηλικίας, δεν είχε και δόντια, ψεύδιζε λιγάκι, αλλά ήταν η εξής: «Στην έρημο».
-Καλά εμείς είμαστε μοναχές. Είμαστε στην έρημο, μακριά απ’ τον κόσμο. Αλλά εδώ, από το πλήθος αυτών των ανθρώπων εδώ, όλοι μας δηλαδή, κληρικοί, λαϊκοί, και μοναχοί, πώς θα σωθούμε;
- Στην έρημο.
- Τι θα πει "στην έρημο";
- Μάτια έχετε και να μη βλέπετε.
- Αυτιά έχετε και να μην ακούτε.
- Στόμα έχετε και να μην μιλάτε.
Τα ίδια αυτά λόγια, κατά, μπορώ να πω σύμπτωση, κατά θείαν χάριν, κατά θείαν πρόνοιαν, την προηγουμένη ημέρα, τα είχα διαβάσει στο Μέγα Μακάριο. Ακριβώς τα ίδια. Ότι η σωτηρία έγκειται στο πως βλέπει ο άνθρωπος,
που έχει μάτια αλλά να μην βλέπει το κακό παρά μόνον το καλό.
Που έχει αυτιά αλλά να μην ακούει το κακό, παρά μόνον το καλό και το αγαθό. Και νάχει στόμα,
που νάναι γλυκό, γεμάτο καλοσύνη και ευγένεια, που δεν την έχουμε.
http://agia-varvara.blogspot.com/2008/05/blog-post_28.html
Τη ρώτησαν λοιπόν, «Πώς θα σωθούμε; »
Η απάντησή της ήταν έτσι, ε, και λόγω ηλικίας, δεν είχε και δόντια, ψεύδιζε λιγάκι, αλλά ήταν η εξής: «Στην έρημο».
-Καλά εμείς είμαστε μοναχές. Είμαστε στην έρημο, μακριά απ’ τον κόσμο. Αλλά εδώ, από το πλήθος αυτών των ανθρώπων εδώ, όλοι μας δηλαδή, κληρικοί, λαϊκοί, και μοναχοί, πώς θα σωθούμε;
- Στην έρημο.
- Τι θα πει "στην έρημο";
- Μάτια έχετε και να μη βλέπετε.
- Αυτιά έχετε και να μην ακούτε.
- Στόμα έχετε και να μην μιλάτε.
Τα ίδια αυτά λόγια, κατά, μπορώ να πω σύμπτωση, κατά θείαν χάριν, κατά θείαν πρόνοιαν, την προηγουμένη ημέρα, τα είχα διαβάσει στο Μέγα Μακάριο. Ακριβώς τα ίδια. Ότι η σωτηρία έγκειται στο πως βλέπει ο άνθρωπος,
που έχει μάτια αλλά να μην βλέπει το κακό παρά μόνον το καλό.
Που έχει αυτιά αλλά να μην ακούει το κακό, παρά μόνον το καλό και το αγαθό. Και νάχει στόμα,
που νάναι γλυκό, γεμάτο καλοσύνη και ευγένεια, που δεν την έχουμε.
http://agia-varvara.blogspot.com/2008/05/blog-post_28.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
